gedicht: papa

hij voelt de temperatuur van het water

koud

te koud

voor dat kleine lijfje

hij weet het

hij doet het

hij laat haar erin zakken

hij ziet haar

hij hoort haar

voelt dat hij leeft

en toch

toch ook niet

in een vacuuum gezogen

alle geluid uit zijn oren

alle zuurstof uit zijn hersenen

tot de klink van de badkamerdeur

naar beneden gaat

alle bloed stroomt

pulserend door zijn aderen

naar zijn hoofd

helder

alles heel helder

het gegil

het gespartel in het water

gedicht zonder titel (ze opent haar mond)

ze opent haar mond

trekt haar kaken scheef en

peutert met haar tong

tussen haar achterste kiezen

het voelt dun en dradig

een beetje scherp ook

eindelijk beet

met het puntje van haar tong

brengt ze de buit voor in haar mond

met duim en wijsvinger pakt ze de draad

trekt eraan

ze kan blijven trekken

dan spant er iets in haar achterste kies

het trekt naar haar oren toe

ze trekt verder

'Au'

door haar trommelvlies

en uit haar hoofdhuid

dan breekt de draad

een stukje steekt uit haar oor

een stukje zit tussen haar achterste kiezen

ze opent haar mond

trekt haar kaken scheef en

peutert met haar tong

tussen haar achterste kiezen

gedicht zonder titel (hij omhult me)

hij omhult me

bedekt me van top tot teen

mijn lichaam schemert

door de fijn gesponnen draden

die lucht en licht doorlaten

tot ik me beweeg

en de stof mijn lichaam omsluit

mijn badjas van engelenhaar

gedicht zonder titel (zijn graf ligt er verlaten bij)

zijn graf ligt er verlaten bij

er groeit Indische kers overheen

ze laat het zo

al weet ze: het gaat woekeren

twijfelt

munt erbij?

wie wint?

een jaar later

brandnetels tot kniehoogte

aan haar voet kamille

en citroenmelisse

tassen vol naar huis

ze legt alles te drogen

een jaar lang drinkt ze zijn thee

gedicht: kofferbak

de kofferbak van de auto stinkt

hij stinkt naar luchtverfrisser

de klep laat een streepje licht door

en een heel klein beetje frisse lucht

zijn natte neus past niet door de kier

dit verhaaltje voor het slapen gaan loopt niet goed af

ze is bang nu

en boos

bang voor het donker

boos omdat hij weggaat

ze schrijft een brief dat ze die hond wil

als ze die hond zou hebben

dan zou ze niet meer bang zijn

ook niet boos

ze zouden samen weglopen

gedicht zonder titel ('dat is dan 149 euro')

' Dat is dan 149 euro alstublieft', zegt de ambtenaar

hij legt het geld op de balie

het bedrag dat nodig is om je naam te wijzigen

vanaf nu is hij meneer De Man

vanaf nu is hij niet meer meneer De Bruin

thuis loopt hij naar zijn kledingkast

werpt een blik naar binnen

werpt dan een blik op de klok

het kan net

zal hij?

Voor een laatste maal?

hij ritst het pak open

steekt er zijn benen in

sjort het lijf omhoog

laat zijn armen in de mouwen glijden

en ritst het dicht van kruis tot nek

hij wrijft met zijn behaarde armen

over zijn behaarde buik

voor een laatste maal

gedicht zonder titel (hij sluit de deur)

hij sluit de deur

niet hard

niet zacht

hij laat hem gewoon

gewoon achter zich dichtvallen

dan beseft hij

dat zijn sleutels nog op tafel liggen

hij zucht

niet hard

niet zacht

bedenkt wie hij bellen kan

niemand

hij loop naar zijn bus

die rijdt net weg