foto: voorjaarspaddenstoel

foto: bloesem

Waarom

‘Waarom?’ ‘Waarom?’ ‘Waarom?’ ‘Waarom?’ Waarom?’ ‘Waarom?’ ‘Waarom?’, klinkt een peuterstem. Een jongen van een jaar of negen loopt het hofje uit en blijft op de hoek vertwijfeld staan.

Deze zonnige ochtend fluiten de vogels als nooit te voren, maakt een dikke hommel zijn eerste vlucht en spelen de kinderen buiten. Dit alles als vooraankondiging van het jaarlijks wonder dat zich straks gaat voltrekken: lente. Ik verlang al naar het ruisen van de nieuwe blaadjes aan de bomen.

‘Waarom, waarom ga je weg Maarten?’, roept de peuter nu wanhopig. Maarten staart naar zijn schoenen en zegt vriendelijk; ‘omdat ik het wil’. Hij draait zich om, zwaait nog even, zegt lief; ‘doei Saartje!’ en loopt dan kalm de hoek om. Hartverscheurend klinkt het: ‘Waarom?’ ‘Waarom?’ ‘Waarom?’ Maarten loopt verder tot de volgende hoek en zet het dan op een rennen.

 

 

 

 

 

foto's Markdal: blad in water

fotogedicht Zeeland

 

wind suist langs mijn oren

fiets mijn schaduw naar voren

 

grote hompen klei

in omgeploegd land

 

ik stop

sta in Zeeland onder een stolp

van stilte

en zwaartekracht

 

 

 

Weet wat je eet

Na een paar biertjes, vergezeld van zeer dieronvriendelijke en onverantwoorde gehaktballetjes die waarschijnlijk en gelukkig minder vlees bevatten dan de naam doet vermoeden, besluit ik mijn ongebruikelijk niet biologisch en huisgemaakt eetavontuur voort te zetten. Op het station waar ik moet overstappen koop ik een gevulde koek.

Mijn lichtelijk aangeschoten hoofd verheugt zich op een hap in een lauwwarme koek die een uurtje gelden uit de oven kwam, met een licht krokante maar toch zachte korst. Gevolgd door een smeuïge substantie met de specifieke bitterzoete smaak van amandelspijs. Ik zet mijn tanden in de goudkleurige korst, die helaas de textuur van nat karton heeft, en de zoete chemische smaak van fabriekskoek vult mijn mond.

Terwijl mijn tanden de koek vermalen, lees ik op de ingrediëntenlijst dat ik vandaag meer groente binnenkrijg dan gedacht. Ik blijk namelijk gesuikerde witte bonen en sojabonen weg te kauwen. Naast bonen en stabilisator bestaat de koek vooral uit aardappelzetmeel. Met als klap op de vuurpijl de kleurstof caroteen. Ik zit dus gewoon gezoete hutspot te eten, vermomd als gevulde koek. Gelukkig zit er ook nog 14%  echte roomboter in.

 

foto's Ooijpolder